Gesloten stortwagen (covered hopper) met Airslide-systeem in de uitvoering van Northern Pacific. In de eerste helft van de 20e eeuw werden bulkgoederen doorgaans in zakken verpakt en in gesloten goederenwagens vervoerd. Vanaf eind jaren 1940 vereenvoudigden gesloten stortwagens dit proces aanzienlijk: het bulkmateriaal kon via dakluiken worden ingestort en via de trechters worden gelost. Meel, zetmeel, suiker en kunststoffen 'stromen' echter niet gemakkelijk uit een standaard trechter. Om dit probleem op te lossen patenteerde de Fuller Company uit Catasauqua (PA) het Airslide-concept. Bij een Airslide-stortwagen zijn de trechters gevormd als twee smalle, steile goten met een laag luchtdoorlatend materiaal op de bodem. Door lucht door dit materiaal te pompen wordt de lading gefluïdiseerd en stroomt deze eenvoudig door de uitlaten. Vanaf 1953 begon General American Transportation met de bouw van Airslide gesloten stortwagens. Een van de twee oorspronkelijke configuraties was een enkeltrachterwagen met een inhoud van 2.600 kubieke voet en een capaciteit van 70 ton. Naast wagens in eigendom van spoorwegmaatschappijen werden diverse Airslide-wagens door GATC verhuurd aan suiker- en bakkerijbedrijven. Later werden grotere wagens geintroduceerd naarmate spoorwegen hun infrastructuur verbeterden. Om de levensduur van de kleinere 2.600 cuft-wagens te verlengen, werden sommige permanent gekoppeld in tweewagen-trekstangsets. Deze sets functioneerden als een enkele wagen met een indrukwekkende totaalcapaciteit van 5.200 cuft, hoewel hun aanzienlijke lengte een nadeel was.