De Milwaukee Road zette in het begin van de jaren 50 drie verschillende locomotieven in om de Olympian Hiawatha tussen Chicago en Olympia (WA) te trekken: twee elektrische locomotieven voor de geelectrificeerde trajecten en de EMD FP7 - een gespecialiseerde variant van de F7A die verlengd was om een groter waterreservoir voor de stoomgeneratoren te herbergen, een noodzaak voor langeafstands-reizigersdiensten zoals de Olympian Hiawatha. Hoewel E-units deze rol ook hadden kunnen vervullen (en dat in latere jaren ook deden), maakte hun A1A-draaistellen, die het gewicht spreidden en minder tractie boden, hen minder geschikt voor de steile hellingen op de route van de Milwaukee Road door de Rocky Mountains. Voor deze Olympian Hiawatha-uitgave brengt Kato een geheel nieuwe FP7A-locomotief uit, samen met een nieuw gereedschapte versie van de F7B met winterisatieluik - onmisbaar voor ritten door het noorden van de VS en over de Rocky Mountains.